Het seizoen 1996-1997 was een bewogen jaar voor FC Volendam. De ploeg, onder leiding van coach Cor Adriaanse, kende een sterke run in de KNVB Beker. De Dijkbewoners wisten achtereenvolgens enkele grote ploegen uit te schakelen, waaronder FC Utrecht en sc Heerenveen. Dit leidde tot een sensationele finale op 17 mei 1997 tegen het sterke FC Groningen, de aartsrivaal van Volendam.

De finale vond plaats in het legendarische De Kuip, het stadion van Feyenoord in Rotterdam, waar duizenden Dijkbewoners hun team kwamen aanmoedigen. De sfeer was elektrisch, met een zee van oranje en zwart in de tribunes. FC Volendam begon de wedstrijd met veel vertrouwen en liet zien dat ze geen angst hadden voor de tegenstander.

In de eerste helft was het een spannende strijd, met kansen aan beide zijden. FC Volendam kwam op voorsprong door een prachtig doelpunt van hun sterspeler, die met een schitterende soloactie de verdediging van Groningen voorbijstak. Het stadion ging uit zijn dak, en de Volendamse supporters gaven een indrukwekkende show van steun.

Helaas, na de rust kwam FC Groningen sterk terug in de wedstrijd. Met een combinatie van ervaring en talent wisten ze de gelijkmaker te scoren. Ondanks de druk van de tegenstander bleef FC Volendam strijden, maar de vermoeidheid begon zijn tol te eisen. Uiteindelijk wist FC Groningen in de extra tijd de winnende goal te maken, wat leidde tot een hartverscheurende nederlaag voor de Dijkbewoners.

Hoewel FC Volendam de finale niet won, blijft dit moment een van de meest memorabele in de clubgeschiedenis. Het team toonde een ongekende veerkracht en vastberadenheid, wat de verbinding met de fans alleen maar versterkte. De supporters gingen trots naar huis, wetende dat hun team met passie en trots had gestreden. Het was een finale die de spirit van De Dijkbewoners perfect belichaamde, en die nog steeds wordt herinnerd als een hoogtepunt in de rijke geschiedenis van de club.